... ตอนนี้เวลานี้ก็อยู่ในช่วง summer ของที่นี่ ... activity จะเยอะมาก ๆ เพราะเป็นช่วงที่อากาศจะดีสุด ๆ เนื่องจากส่วนใหญ่ ในช่วงหน้าหนาวมันจะ peak มากมาย เลยไม่มีกิจกรรมอะไรให้ทำเท่าไหร่ ที่สำคัญคนก็ไม่ค่อยจะอยากออกมาจากบ้าน เนื่องจากหนาวนั่นเอง...

... และที่สำคัญคงหนีไม่พ้นพวกงานรับปริญญา ... ซึ่งเราเองก็เตรียมแพลนทำของขวัญรับปริญญาไว้อีกแล้วล่ะ ... และก็คงหนีไม่พ้นการพับดาว สำหรับเราคงเป็นเอกลักษณ์ไปแล้วม้าง เพราะเราคิดว่ากว่าจะจบ กว่าจะเดินทางข้ามบันไดเพื่อไปถึงเป้าหมายที่วางไว ก็ต้องผ่านพ้น หลากหลายเหตุการณ์อยู่ ดังนั้น เราก็คิดว่า การพับดาว ก็ต้องมีความตั้งใจ ซึ่งบางครั้งมันก็ต้องมีท้อบ้าง เหนื่อยบ้าง แล้วยิ่งถ้าเราตัดกระดาษเอง พับเอง ... มันก็น่าจะสื่อให้กับคนที่รับว่า ดีจัยด้วยกับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในวันนี้ ที่คุณสามารถที่จะก้าวข้ามผ่านมาได้ ...

= สามขวดโหลน้อย ๆ =

... และอีกสิ่งหนึ่งเราคิดว่า บางครั้งของขวัญพวกนี้ ไม่จำเป็นต้องมีราคาค่างวดอะไร ขอแค่คนให้เค้าต้องการที่จะให้เราจากใจ แค่นี้คนรับก็รู้สึกดีมากมายแล้ว ... (คิดเหมือนกันไหม) ... พอทำเสร็จสิ่งแรกที่รู้สึกเลยคือ ตื่นตันใจ ว่าอย่างน้อยที่ตั้งใจไว้ว่าจะเอาไปให้กับคนสามคนที่จะรับในวันพรุ่งนี้เราก็ทำทัน ถึงแม้ว่าจะมีแอบเมื่อยบ้าง เหนื่อยบ้าง และก็คงหนีไปพ้นการเข้านอนดึก เพื่อที่จำทำให้เสร็จ ...

... บางครั้งเราก็แอบคิดนะว่า เราให้ไปแล้ว คนรับจะรักษา จะเก็บ  จะใส่ใจ จะเข้าใจกับความหมายที่เราให้ไปหรือป่าวนะ ... เพราะเราเคยคุยกับคน ๆ หนึ่ง ถึงเรื่องการพับดาวใส่ขวดโหลนี่ล่ะ เค้าบอกเราว่า เค้าก็เคยได้รับ แล้วเค้าก็บอกว่า แต่มันก็เป็นแค่ขวดโหล ทำอะไรก็ไม่ได้ และเค้าก็ไม่เคยคิดที่จะใส่ใจกับมัน ... พอเราได้ยินเท่านี้ล่ะ อารมณ์โกรธกรุ่นขึ้นมาเลยนะ ...  แบบว่า คนที่เค้าทำให้ เค้าตั้งใจที่จะทำให้ แต่ไหง ทำไมคิดแบบนั้น ... จากตรงนั้น เราก็นะ บ่น ๆ ๆ แบบว่าไม่หยุดเลยอ่ะ... เพราะเราก็มองในมุมมองของคนที่ทำ ว่าถ้าาคนที่ทำให้กับคนที่เป็นคนรับแล้วพูดแบบนี้ มันนะ น้อยใจเลยเหมือนกันนะ ดังนั้นเราเองก็ไม่อยากให้คนที่รับ พูดหรือคิดแบบนี้ ...

... แต่ไง หลังจากวันนี้เราก็จะทยอยพับดาวไปเรื่อย ๆ หนะ เพราะว่า ปีหน้าอ่ะ ทั้งเพื่อน ๆ ที่ michigan ก็รับปีหน้า แล้วพวกเพื่อน ๆ คนไทยที่ devry ก็รับปีหน้าอีก แบบว่าตามกันมาเป็นพรวนเลยอ่ะ เลยต้องค่อย ๆ ทยอยทำกันไปก็คงจะเสร็จทันกันพอดีล่ะ ...